Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘unplugged wedding’

unplugged wedding.

Vandaag uit 30 tips voor je bruiloft tip 23.

Het gekste wat ik een tijdje geleden mee maakte: een gast die de hele ceremonie filmde met de ingebouwde webcam van zijn laptop. De gast zat prominent op de eerste rij met zijn laptop, formaat lekker groot, op zijn schoot.

Maar ik maak ook vaders mee die niets leuker vinden dan de hele bruiloft van hun dochter te volgen vanachter hun kekke spiegelreflex en op bijna alle foto’s te herkennen zijn aan de letters CANON ter hoogte van hun voorhoofd.

Op de site van offbeat bride zie je hoe fanatiek gasten een bruiloft fotograferen alsof de ingehuurde professionele fotograaf net het loodje gelegd heeft.

Dus een dingetje om over na te denken; wil je dat de gasten wel/ niet filmen of fotograferen tijdens jullie dag? Of wil je vragen om in ieder geval tijdens de officiële momenten de apparaten in hun zak/tas te houden?

En nog iets; hoe vind je het als de gasten overdag foto’s van jullie op het internet plaatsen zodat alle avondgasten al jullie outfit kunnen bewonderen voordat ze op het feest zijn? Vind je het jammer dat die verrassing in rook op gaat: spreek dan een social media code af.

Ken je nog iemand met trouwplannen? Je mag hem/haar deze nieuwsbrief doorsturen! Hij/zij kan zich nog inschrijven voor alle andere 8 tips via deze site

Grote groet,

Nanda Zee

www.fotozee.nl

Advertenties

Read Full Post »


Gisteren las ik een hilarische website “hoe verknal je je bruiloft” met 101 tips om je mooiste dag van je leven te vergallen.
Hoewel het geschreven was met een grote korrel zout, waren er wat reacties van mensen die iets aan hun smaakpapillen hadden en de tips te serieus namen. Alsof je je bruiloft zou willen verknallen.
Eigenlijk waren het tips wat je vooral moet laten voor een fijne bruiloft. Maar een site met de url http://www.101tipswatjemoetlatenvooreenfantastischebruiloft.nl bekt nu eenmaal wat minder goed en maakt bij voorbaat minder indruk.
Na al die bruiloften die ik geschoten heb, mag ik mijzelf wel een ervaringsdeskundige noemen en tip 102 was dan ook snel geschreven, gemaild en door Markus geplaatst.
Het was een real life experience van een bruiloft waarop zo ongelofelijk veel foto’s gemaakt werden … door de gasten. Op een bruiloft ben ik redelijk relaxt, en toch scherp, ik laat me altijd heerlijk meevoeren op de stroom van zo’n dag. Maar op die ene bewuste dag heb ik mij moeten beheersen niet in te grijpen.
Voordat je verder leest, moet je begrijpen dat dit mijn werk is. Dat ik word ingehuurd door een bruidspaar om stinkend mijn best te doen om hun de mooiste herinneringen te geven. En ik doe dat ook met enorm veel plezier. Maar soms, dus meestal niet, soms wordt het me onbedoeld moeilijk gemaakt door enthousiaste gasten met een eigen camera. Lieve, trotse, sympathieke, feestvierende, enthousiaste mensen.
Maar als ik hele dag probeer die mooie plaatjes te maken, zoals je in de dikke glossy trouwbladen vindt, en daarbij zoveel mogelijk de camera’s buiten beeld wil houden, vele seconden niet kan fotograferen omdat het scherpstelsysteem van een ander een rode schijn op mijn bruidspaar projecteert en het gebruik van flitslicht van een ander de mooie natuurlijke lichtinval verstoort, dan voel ik een lichte frustratie ontstaan.
Terug naar die ene dag. Het absolute dieptepunt was het aansnijden van de taart, vaak een momentje waar het plezier van af spat. ’s Ochtends niet gegeten van de zenuwen en met het spannendste gedeelte achter de rug, schreeuwt je maag om een flinke vulling. Niets leukers om dan samen met je man/vrouw stuntelig (welke handen onder, welke laag snijden we aan) het mes te zetten in die zoete verleiding die voor jullie staat te pronken.
Op de foto’s die ik maakte, stonden alle gasten (ouders, broers, zussen en getuigen) verscholen achter hun eigen camera. Zo gretig om zelf die foto te maken in plaats van mee te genieten met het bruidspaar.
Uiteraard met flits…en met het irritante rood scherpstellichtje op het bruidspaar dat nu nog langer (4 seceonden!) de tijd nodig had om te focussen.
Vanuit mijn tenen voelde ik een schreeuw omhoog borrelen; BERG ALS DE SODEMIETER JULLIE CAMERA’S OP! Gelukkig wist ik mijzelf te beheersen. Niet goed voor mijn pr om als een dollevrouw te brullen tegen al die lieve, trotse, sympathieke, feestvierende, enthousiaste mensen. Bovendien is het aan het bruidspaar om dit met hun genodigden af te spreken, niet aan mij.

Het zal mij niets verbazen als er in de toekomst naast het bekende envelopje, ook een tekeningetje van een camera met een streep erdoor op de uitnodiging verschijnt. Een verzoek voor een unplugged wedding!
Zodat Uncle Bob zoals mijn Amerikaanse collega’s de verwoede hobbyfotograaf noemen (ja echt waar, zo noemen ze hem echt, ik verzin het niet), weet dat hij gast is. En dus niet meer in zijn zoektocht naar dat mooie invalshoekje tijdens de ceremonie zichzelf hinderlijk in mijn beeld wringt. Zodat het bruidspaar weer oogcontact kan maken met hun gasten i.p.v. in diverse lenzen te staren.
Zodat ik geen witte flitsvlekken krijg van camera’s van anderen en een verstoorde natuurlijke lichtval. En zodat ik geen gebroken tenen meer veroorzaak als ik onverwachts naar achteren stap.
Laten we afspreken dat iedereen zijn spiegelreflex, mobieltje en compactcamera lekker in tas of zak houdt. Ik geeft ’s avonds het bruidspaar tientallen zwartwit foto’s zodat ze die dezelfde avond al kunnen delen met hun familie en vrienden. En de volgende dag met de stewardess, met de portier van het hotel, met het kamermeisje, enzovoort. Ik plaats ze meteen op het internet zodat iedereen kan zien hoe fantastisch de dag was. Uncle Bob is echt niet nodig.
En als sommige gasten toch zo ontzettend graag willen fotograferen, geef hun dan een kwartiertje poseertijd of laat ze los gaan na de ceremonie.
Kies voor een unplugged wedding en geniet samen met je gasten van een fantastische bruiloft!

PS: Op de ene bruiloft zijn er meer Uncle Bobs aanwezig dan op de andere. En slechts een enkele keer zijn ze echt hinderlijk, als ze bijvoorbeeld continu in mijn beeld stappen of letterlijk in mijn nek hijgen omdat ze juist niet in mijn beeld willen staan. Ik snap de passie wel.
De foto’s bij deze post zijn van bruiloften waar ik met heel veel plezier heb gefotografeerd en totaal geen last had van de Bob. Dat wordt bovendien erg lastig als het de bruidegom zelf is die met zijn iPhone zijn bruid vereeuwigt.

Read Full Post »